Ne me quitte pas

Jacques Brel

Ne me quitte pas

Ne me quitte pas
Il faut oublier
Tout peut s’oublier
Qui s’enfuit déjà
Oublier le temps
Des malentendus
Et le temps perdu
A savoir comment
Oublier ces heures
Qui tuaient parfois
A coups de pourquoi
Le cœur du bonheur
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Moi je t’offrirai
Des perles de pluie
Venues de pays
Où il ne pleut pas
Je creuserai la terre
Jusqu’après ma mort
Pour couvrir ton corps
D’or et de lumière
Je ferai un domaine
Où l’amour sera roi
Où l’amour sera loi
Où tu seras reine
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Ne me quitte pas
Je t’inventerai
Des mots insensés
Que tu comprendras
Je te parlerai
De ces amants-là
Qui ont vu deux fois
Leurs cœurs s’embraser
Je te raconterai
L’histoire de ce roi
Mort de n’avoir pas
Pu te rencontrer
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Ne me quitte pas
On a vu souvent
Rejaillir le feu
D’un ancien volcan
Qu’on croyait trop vieux
Il est paraît-il
Des terres brûlées
Donnant plus de blé
Qu’un meilleur avril
Et quand vient le soir
Pour qu’un ciel flamboie
Le rouge et le noir
Ne s’épousent-ils pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Je ne vais plus pleurer
Je ne vais plus parler
Je me cacherai là
A te regarder
Danser et sourire
Et à t’écouter
Chanter et puis rire
Laisse-moi devenir
L’ombre de ton ombre
L’ombre de ta main
L’ombre de ton chien
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas.

Toe verlaat me niet

Toe verlaat me niet
ach, vergeet de strijd
vergeet heel die tijd
en al dat verdriet
kijk niet achterom
alle misverstaan
tijd verloren aan
steeds die vraag waarom
en vergeet die uren
waarin wij met woorden
ons geluk verzuren
ons geluk vermoorden
Ach, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet

Kijk wat ik je bied
de parels van regen
uit stof van de wegen
in woestijngebied.
Ik spit door de grond
tot het eind van mijn tijd
en ik bedek jouw lijf
met goud en met bont
Ik sticht een gebied
waar men liefde leert
waar liefde regeert
waar jouw wil geschiedt,
Ach, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet

Ga niet bij me weg
ik verzin heel gauw
nieuwe taal voor jou
jij weet wat ik zeg
en hoor mijn verhaal
van dat ene paar
voor de tweede maal
vinden zij elkaar
ik vertel je van
‘n koning zonder vrouw
die sterft omdat hij jou
niet ontmoeten kan
Toe, verlaat me niet!
Ach, verlaat me niet!
Nee, verlaat me niet,
…verlaat me niet!

Toe, verlaat me niet
Want vaak onverwacht
wakkert vuur weer aan
van een oude vulkaan
na een lange nacht
en op geblakerd land
ziet men vaak het graan
heel wat hoger staan
dan ooit voor de brand
maar het hemels vuur
verdwijnt in de nacht
als jij niet meer wacht
op dit avond-uur,
Ach, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet

Nee, ik huil niet meer
en ik praat niet meer,
Ik verschuil me hier,
kijken hoe je lacht
horen hoe je praat
weten hoe je zacht
door de kamer gaat
ik wil, als het mag
in jouw schaduw staan
de schaduw van je jaren
de schaduw van al je bezwaren
Ach, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet

One moment in time

John Bettis / Albert Hammond

One moment in time

Each day I live
I want to be
A day to give
The best of me
I’m only one
But not alone
My finest day
Is yet unknown

I broke my heart
Fought every gain
To taste the sweet
I face the pain
I rise and fall
Yet through it all
This much remains

I want one moment in time
When I’m more than I thought I could be
When all of my dreams are a heartbeat away
And the answers are all up to me
Give me one moment in time
When I’m racing with destiny
Then in that one moment of time
I will feel
I will feel eternity

I’ve lived to be
The very best
I want it all
No time for less
I’ve laid the plans
Now lay the chance
Here in my hands

Give me one moment in time
When I’m more than I thought I could be
When all of my dreams are a heartbeat away
And the answers are all up to me
Give me one moment in time
When I’m racing with destiny
Then in that one moment of time
I will feel
I will feel eternity

You’re a winner for a lifetime
If you seize that one moment in time
Make it shine

Give me one moment in time
When I’m more than I thought I could be
When all of my dreams are a heartbeat away
And the answers are all up to me
Give me one moment in time
When I’m racing with destiny
Then in that one moment of time
I will be
I will be
I will be free
I will be
I will be free

Eén enkele kans

Ik gaf zo graag
Mijn beste ik
Liefst elke dag
Elk ogenblik
Ik ben slechts één
Maar niet alleen
Mijn ware naam
Is brekebeen

Mijn hart dat brak
Alles ging stuk
Ik was een wrak
Vond geen geluk
Maar ik zet door
Ik ga ervoor
Hou voet bij stuk

Ik wil één enkele kans
Om te stralen zoals nooit tevoor
Mijn dromen die worden dan eindelijk waar
En ik vind weer het zekere spoor
Geef me één enkele kans
Om te winnen in deze strijd
Want door één enkele kans
Geef je mij
Geef je mij onsterf’lijkheid

Ik deed mijn best
Met veel gezwoeg
Alleen de winst
Was goed genoeg
Stond onderaan
En wist precies
Hoe het zou gaan

Geef me één enkele kans
Om te stralen zoals nooit tevoor
Mijn dromen die worden dan eindelijk waar
En ik vind weer het zekere spoor
Geef me één enkele kans
Om te winnen in deze strijd
Want door één enkele kans
Geef je mij
Geef je mij onsterf’lijkheid

En je leven krijgt opnieuw glans
Want je grijpt die eenmalige kans
Stralenkrans

Geef me één enkele kans
Om te stralen zoals nooit tevoor
Mijn dromen die worden dan eindelijk waar
En ik vind weer het zekere spoor
Geef mij één enkele kans
Om te winnen in deze strijd
Want door één enkele kans
Voel ik mij
Voel ik mij
Voorgoed bevrijd
Voel ik mij
Voorgoed bevrijd

The desire for hermitage

Anon 8th-9th century, Samuel Barber

The desire for hermitage

Ah! To be all alone in a little cell
With nobody near me;
Beloved that pilgrimage before the last pilgrimage to death
Singing the passing hours to cloudy Heaven;
Feeding upon dry bread and water from the cold spring
That will be an end to evil when I am alone
In a lovely little corner among tombs
Far from the houses of the great
Ah! To be all alone in a little cell, to be alone, all alone:
Alone I came into the world
Alone I shall go from it.

Het verlangen naar kluizenaarschap

Ach! Helemaal alleen te zijn in een kleine cel
Met niemand in de buurt;
Die geliefde bedevaart voor de laatste reis naar de dood
De laatste uren zingend tot de bewolkte hemel;
Op droog brood en koud water uit de bron
Dat zal het einde zijn van het kwaad als ik alleen ben
In een lief klein hoekje tussen graven
Ver van de huizen van de machtigen
Ach! Helemaal alleen te zijn in een kleine cel, alleen te zijn, helemaal alleen:
Alleen kwam ik ter wereld
Alleen zal ik heengaan.

Love’s Caution

William Henry Davies, Samuel Barber

Love’s Caution

Tell them, when you are home again,
How warm the air was now;
How silent were the birds and leaves,
And of the moon’s full glow;
And how we saw afar
A falling star:
It was a tear of pure delight
Ran down the face of Heaven this happy night.

Our kisses are but love in flower,
Until that greater time
When, gathering strength, those flowers take wing,
And Love can reach his prime.
And now, my heart’s delight,
Good night, good night;
Give me the last sweet kiss —
But do not breathe at home one word of this!

Liefdesalarm

Vertel ze, als je weer thuis komt,
Hoe warm de avondlucht nog was;
Hoe stil de vogels en het blad,
En over de volle maan;
En hoe we zagen, heel ver
een vallende ster:
Van puur genot viel er een traan
Op deze gouden avond langs de hemelbaan. 

Onze kussen zijn slechts liefde in bloei,
Tot dat grootse omslagpunt
Wanneer deze bloemen, verrijkt, vleugels krijgen,
En de liefde bereikt haar hoogtepunt.
En nu, mijn hartendief,
Goedenacht, goedenacht mijn lief;
Geef je laatste zoete kus aan mij —
Maar praat thuis hierover je mond niet voorbij! 

Sleep now

James Joyce, Samuel Barber

Sleep now

Sleep now, O sleep now,
O you unquiet heart!
A voice crying “Sleep now”
Is heard in my heart.

The voice of the winter
Is heard at the door.
O sleep, for the winter
Is crying “Sleep no more.”

My kiss will give peace now
And quiet to your heart –
Sleep on in peace now,
O you unquiet heart!

Slaap nu

Slaap nu, O slaap nu,
O jij rusteloos hart!
Een stem die roept “Slaap nu”
Hoor ik in mijn hart.

De stem van de winter
Hoor ik buiten weer.
O slaap, want de winter
Roept “Slaap niet meer”

Mijn kus geeft je vrede nu
En rust voor je hart-
Slaap door in vrede nu,
O jij rusteloos hart!

Rain has fallen

James Joyce, Samuel Barber

Rain has fallen

Rain has fallen all the day.
O come among the laden trees:
The leaves lie thick upon the way
Of memories.

Staying a little by the way
Of memories shall we depart.
Come, my beloved, where I may
Speak to your heart.

Het regent al

Het regent al de hele dag.
O kom onder de zware bomen:
Het blad op de weg legt beslag
op geheugendromen.

Een beetje samen teruggedacht
aan herinneringen gaan we heen.
Kom, mijn lief, dan spreek ik zacht
tot jouw hart alleen.

Sure on this shining night

James Agee, Samuel Barber, Morten Lauridsen

De tekst van ‘Sure on this shining night’ is een gedeelte uit het gedicht ‘Description of Elysium’. Vooraf gaan vijf coupletten over het prachtige Elysium, dat echter onbereikbaar is. Erna nog vier coupletten met pijn en kou.

Sure on this shining night

Sure on this shining night
Of star-made shadows round,
Kindness must watch for me
This side the ground.

The late year lies down the north.
All is healed, all is health.
High summer holds the earth.
Hearts all whole.

Sure on this shining night I weep for wonder
wand’ring far
alone
Of shadows on the stars.

In deze schitterende nacht

In deze schitterende nacht,
als sterren schaduwen maken rondom,
waakt goedheid beslist over mij
hier op de aarde.

Het voorbije jaar ligt noordwaarts.
Alles is geheeld, alles is gezond.
Hoogzomer houdt de aarde in haar greep.
Alle harten vervuld.

Zeker in deze schitterende nacht ween ik om het wonder,
en dwaal ik ver af
alleen
van schaduwen in de sterrenhemel.

Complainte de la Seine

Maurice Magre / Kurt Weill

Zingbare vertaling

Complainte de la Seine

Au fond de la Seine, il y a de l’or,
Des bateaux rouillés, des bijoux, des armes…
Au fond de la Seine, il y a des morts…
Au fond de la Seine, il y a des larmes…

Au fond de la Seine, il y a des fleurs
De vase et de boue, elles sont nourries…
Au fond de la Seine, il y a des cœurs
Qui souffrirent trop pour vivre la vie.

Et puis les cailloux et des bêtes grises…
L’âme des égouts soufflant des poisons…
Les anneaux jetés par des incomprises,
Des pieds qu’une hélice a coupés du tronc…

Et les fruits maudits des ventres stériles,
Les blancs avortés que nul n’aima,
Les vomissements de la grande ville,
Au fond de la Seine il y a cela.

Ô Seine clémente où vont des cadavres
Au lit dont les draps sont faits de limon.
Fleuve des déchets, sans fanal ni havre,
Chanteuse berçant la morgue et les ponts.

Accueill’ le pauvre, accueill’ la femme,
Accueill’ l’ivrogne, accueill’ le fou,
Mêle leurs sanglots au bruit de tes lames
Et porte leurs cœurs parmi les cailloux.

Au fond de la Seine, il y a de l’or,
Des bateaux rouillés, des bijoux, des armes…
Au fond de la Seine, il y a des morts…
Au fond de la Seine, il y a des larmes…

Klaaglied voor de Seine

Daar onder de Seine, daar vind je goud,
Juwelen en wapens, een verroeste boot…
Daar onder de Seine vind je de dood…
Daar onder de Seine wordt alles koud…

Daar onder de Seine, daar bloeit een bloem
Die toch in het slijk tot leven kwam…
Daar onder de Seine, geen enk’le roem
Voor wie zich ooit het leven benam.

En verder de kiezels en de grijze vissen…
Het gif uit riolen dat stilaan verdween…
Ringen weggegooid die ze zullen missen,
Een schroef hakte voeten gladweg van een been…

En dan die verdoemde lijkbleke vruchten,
Kind geaborteerd dat niemand wil,
Braaksels van de stad, chagrijn en zuchten,
Daar onder de Seine wordt alles stil.

Genadige Seine met al je kadavers
In het bed met zijn deken van grijzige prut.
Stroom vol met troep, geen lantaarn of haven,
Zo zing je je lied voor lijkhuis en brug.

Ontvang de sloeber, ontvang de dame,
Ontvang de dronkaard en de psychoot,
Laat je geklots hun snikken beamen,
En zorg voor hun ziel daar onder het schroot.

Daar onder de Seine, daar vind je goud,
Juwelen en wapens, een verroeste boot…
Daar onder de Seine wordt alles koud…
Daar onder de Seine vind je de dood.

Raíz salvaje

Juana de Ibarbourou

Raíz salvaje 

Me ha quedado clavada en los ojos
la visión de ese carro de trigo
que cruzó rechinante y pesado
sembrando de espigas el recto camino.

¡No pretendas ahora que ría!
¡Tú no sabes en qué hondos recuerdos
estoy abstraída!

Desde el fondo del alma me sube
un sabor de pitanga a los labios.
Tiene aún mi epidermis morena
no sé qué fragancias de trigo emparvado.

¡Ay, quisiera llevarte conmigo
a dormir una noche en el campo
y en tus brazos pasar hasta el día
bajo el techo alocado de un árbol!

Soy la misma muchacha salvaje
que hace años trajiste a tu lado.

Wilde wortels

In mijn ogen staat het beeld gekerfd
van die boerenkar geladen met graan
die krakend en zwaar de weg overstak
en met aren bezaaide in het voorbijgaan.

Verwacht nu niet dat ik ga lachen!
Jij weet niet half welke diepe herinneringen
ik heb teruggedacht!  

Van de bodem van mijn ziel glippen
de smaken van pitanga naar mijn lippen.
Mijn gebruinde huid ruikt zelfs stilaan
naar weet ik welke geuren van hopen graan.

Ach, het liefst nam ik je mee
om een nacht in het veld te slapen met z’n twee
en in jouw armen te liggen tot de zon op zal gaan
onder het gastvrije dak van een plataan!

Ik ben nog steeds het wilde meisje
dat je jaren geleden meevoerde aan je zijde.

Russische liederen

diverse tekstdichters en componisten

Omdat ik deze liederen vanuit het engels heb vertaald, zet ik ze maar in de lijst met vertalingen uit het engels.

Богородице Дево, радуйся

Богородице Дево, радуйся,
благодатная Марие, Господь с тобою.
Благословена ты в женах,
и благословен плод чрева твоего,
яко Спаса родила еси душ наших.

Sergei Rachmaninov

Wees gegroet, Maria

Wees gegroet, Maria, vol van genade, de Heer is met u.
Gezegend zijt gij boven alle vrouwen
en gezegend is de vrucht van uw lichaam, Jezus.
Heilige Maria, moeder Gods, bid voor ons, arme zondaars,
nu, en in het uur van onze dood. Amen.

Тебе поем

Тебе поем,
Тебе благословим,
Тебе благодарим, Господи,
и молим Ти ся, Боже наш.

Liturgy of St. john Chrysostom / Piotr Ilyich Tchaikovsky)

Wij bezingen U

Wij bezingen U,
Wij loven U,
Wij danken U, Heer
en aanbidden U, onze God.

Вeчeр

Зари догорающей пламя рассыпало по небу искры.
Сквозит лучезарное море, сквозит лучезарное море,
Затих по дороге прибрежной
Бубенчиков говор нестройный.

Погонщиков звонкая песня
В дремучем лесу затерялась.
В прозрачном тумане
Мелькнула и скрылась
Крикливая чайка.

Качается белая пена у серого камня,
Как в люльке заснувший ребёнок.
Как перлы, росы освежительной капли
Повисли на листьях каштана;

И в каждой росинке трепещет
Зари догорающей пламя.

(Yakov Polonsky / Sergei Taneyev)

Avond

De gloed van de snel ondergaande zon verstrooit zijn vonken door de lucht.
de stralende zee is doorzichtig,
het dissonant klingelen van de koetsen

langs de kustweg valt stil.
de wegstervende liederen van de muilezeldrijvers
verdwalen in het dichte woud.
In de lichte mist vliegt een lawaaiige zeemeeuw
heen en weer en verdwijnt.

Het witte schuim beweegt heen en weer langs de grijze rotskust, als een slapend kind in zijn wiegje.
Als parels hangen verse dauwdruppels
aan de bladeren van de kastanje;

en in elk drupje glinstert
de gloed van de snel ondergaande zon

Посмотри, какая мгла

Посмотри, какая мгла
В глубине долин легла!
Под её прозрачной дымкой
В сонном сумраке ракит
Тускло озеро блестит,
Тускло озеро блестит.

Посмотри, какая мгла,
Посмотри, какая мгла
В глубине долин легла!

Бледный месяц невидимкой,
В тесном сонме сизых туч
Без приюта в небе ходит
И, сквозя, на всё наводит
Фосфорический свой луч.

Посмотри, какая мгла,
Посмотри, какая мгла
В глубине долин легла!

(Yakov Polonsky / Sergei Taneyev)

Kijk, de schaduwen vallen

Kijk, de schaduwen vallen
diep over de valleien.
Onder hun doorschijnende nevel
glinstert het meer zachtjes
in sluimerende schemer,
in sluimerende schemer.

Kijk, de schaduwen vallen,
de schaduwen vallen
diep over de valleien.

Kijk, een bleke ontheemde maan
beweegt ongemerkt langs het gewelf
tussen al die grijze wolken,
alles beschijnend
met zijn lumineuze licht.

Kijk, de schaduwen vallen,
de schaduwen vallen
in de uithoeken van de valleien.

Херувимская песнь

Иже Херувимы тайно образующе,
и животворящей Тройцѣ трисвятую пѣснь припѣвающе.
Всякое нынѣ житейское отложимъ попеченіе.
Aминь.
Яко да Царя всѣх подымемъ,
Aнгельскими невидимо дори-носима чинми. Аллилуіa.

Liturgy of St. john Chrysostom / Piotr Ilyich Tchaikovsky)

lofzang van de engelen

Laat ons, die hier op mystieke wijze de cherubs verzinnebeelden, het driemaal heilige lied zingen
tot de levenschenkende Drie-eenheid.
Laat ons nu alle aardse zorgen opzij leggen.
Zodat wij de Koning van het al kunnen verwelkomen,
die binnentreedt, op onzichtbare wijze begeleid  door de hemelse scharen. Alleluia.

Мери

Пью за здравие Мери,
Милой Мери моей.
Тихо запер я двери
И один без гостей
Пью за здравие Мери.

Можно краше быть Мери,
Краше Мери моей,
Этой маленькой пери;
Но нельзя быть милей
Резвой, ласковой Мери.

Будь же счастлива, Мери,
Солнце жизни моей!
Ни тоски, ни потери,
Ни ненастливых дней
Пусть не ведает Мери.

(Alexander Pushkin / Georgy Vasilyevich Sviridov )

Mary

Ik drink op de gezondheid van Marie,
mijn liefste Marie.
Stilletjes heb ik de deur op slot gedaan,
en in mijn eentje, zonder gasten,
drink ik op de gezondheid van Marie.

Sommige meisjes zijn misschien mooier
en betoverender dan mijn Marie,
deze prachtige kleine fee;
Maar geen enkele meisje zal liever zijn
dan mijn speelse, liefhebbende Marie.

Wees altijd gelukkig, Marie,
zon van mijn leven!
Val nooit ten prooi 
aan zorgen, of nood,
of troosteloze dagen.

Vosstan, boyazliviy

Восстань, боязливый:
В пещере твоей
Святая лампада
До утра горит.
Сердечной молитвой,
Пророк, удали
Печальные мысли,
Лукавые сны!
До утра молитву
Смиренно твори;
Небесную книгу
До утра читай!

(Alexander Pushkin / Georgy Vasilyevich Sviridov)

Sta op, bangerik

Sta op, bangerik:
In je grot
brandt de heilige lamp
tot de morgenstond.
Verdrijf, o profeet,
sombere gedachten
en boze dromen
met oprechte gebeden.
Zeg je gebeden nederig op,
tot de ochtend gloort;
Lees het heilige boek
tot de nieuwe dag verschijnt!