The blue bird
The lake lay blue below the hill.
O’er it, as I looked, there flew
Across the waters, cold and still,
A bird whose wings were palest blue.
The sky above was blue at last,
The sky beneath me blue in blue.
A moment, ere the bird had passed,
It caught his image as he flew.
De blauwe vogel
Vanaf de heuvel zag ik blauw het meer.
Daarboven vloog voor dag en dauw,
het water koud, verstilde sfeer,
een vogel van een hemels blauw.
En boven mij de blauwe lucht,
de lucht beneden blauw in blauw.
Een oogwenk in de vogel’s vlucht
ving het zijn beeltenis nog gauw.