For he shall give his angels charge

Felix Mendelssohn (Elijah)

For he shall give His angels charge over thee;
that they shall protect thee in all the ways thou goest;
that their hands shall uphold and guide thee,
lest thou dash thy foot against a stone.

Want hij stelt zijn engelen over u aan;
dat zij u beschermen, waar u ook gaat;
zij zullen op handen u dragen,
dat gij niet uw voet stoot aan een steen; 

Schein uns, du liebe Sonne

Anoniem XIe eeuw / Arnold Schoenberg

Schein uns, du liebe Sonne

Schein uns, du liebe Sonne
gib uns ein hellen Schein!
Schein uns zwei Lieb zusammen
Die gern beinander sein.

Dort fern auf jenem Berge
Leit sich ein kalter Schnee.
Der Schnee kann nicht zerschmelzen
denn Gotts Wille muß ergehn.

Gotts Will der ist ergangen,
zerschmolzen ist der Schnee,
Gott gsegn euch Vater und Mutter,
ich seh euch nimmermehr

Laat je licht schijnen, lieve zon

Laat je licht schijnen, lieve zon
geef ons een lichte schijn!
Breng twee geliefden samen
die graag tezamen zijn.

Daar boven op die bergen
daar ligt de sneeuw zo koud.
die sneeuw die kan niet smelten
want God’s wil is ons behoud.

God’s wil is geschied,
gesmolten is de sneeuw,
vader, moeder, God zegene jullie,
ik zie jullie nooit meer.

Il tango delle capinere

Bixio Cherubini / Cesare Andrea Bixio

Zingbare hertaling

Deze Italiaanse tango verhaalt over de “capinera’s” in het verre Arizona. Capinera is een zangvogel, in het Nederlands ‘Zwartkop’. Duizend van deze zangvogels gaan zingen bij de klank van een gitaar. Maar in de Italiaanse literatuur is capinera ook een meisje. In dat verre land zijn de meisjes vrijer, gewilliger, de Italiaanse meisjes zijn meer terughoudend. Dat is de strekking van het begin van deze tango: wie zijn geluk zoekt die vindt daar de liefde. De tekst van dit lied is sensueel, passend bij het sensuele karakter van de tango, en bevat veel erotisch / verhullend taalgebruik, wat we graag in de vertaling behouden.
In het Nederlands hebben we maar één zangvogel die ook een meisje is: Merel.

Il tango delle capinere

Laggiù nell’Arizona
Terra di sogni e di chimere
Se una chitarra suona
Cantano mille capinere
Hanno la chioma bruna
Hanno la febbre in cuor
Chi va cercar fortuna
Li troverà L’amor

A mezzanotte va
La ronda del piacere
E nell’oscurità
Ognuno vuol godere
Son baci di passion
L’amor non sa tacere
E questa è la canzon
Di mille capinere

Il bandolero stanco
Scende la sierra misteriosa
Sul suo cavallo bianco
Spicca la vampa di una rosa
Quel fior di primavera
Vuol dire fedeltà
E alla sua capinera
Egli lo porterà

De tango van de merels

In warme verre streken
Landen met zwoele luchtkastelen
Als één gitaar gaat spelen
Hoor je hier minstens duizend merels
Met mooie bruine lokken
En met de koorts in het hart
Wie daar geluk gaat zoeken
Die vindt de liefdesstart

Het nachtelijk avontuur
De tijd om te flaneren
Juist op dat duistere uur
Wil iedereen begeren
Met kussen vol van vuur
De liefde trekt de kerels
En zo weerklinkt het lied
Van duizend mooie merels  

Een zwaar vermoeide ridder
Rijdt als een duvel uit een doosje 
Zijn witte paardje draagt hem
Schitterend gloeit zijn rode roosje
Die lentebloem wil zeggen
Ik hou altijd van jou
En voor zijn eigen merel
Draagt hij dat roosje trouw.

Degli occhi Il dolce giro ——- Occhi dolce e soavi

Luca Marenzio

Degli occhi Il dolce giro

Degli occhi il dolce giro
E’l guardo ond’ardo s’io miro sospiro
E s’io no’l miro partir o fuggire,
partir o fuggire, partir o fuggire
Non so voglio morire, voglio morire.

Di gioia or chi mi priva
Ch’io moro, adoro, una Diva ch’è schiva
Pietà omai se non ch’ardendo e struggendo,
ch’ardendo e struggendo, ch’ardendo e struggendo
Vivrò sempre e piangendo, sempre e piangendo.

Amor deh, dammi pace
Ch’invero io pero e la face mi sface
O da gli occhi col dardo forte in sorte,
dardo forte in sorte, dardo forte in sorte
Ormai mi dona morte, mi dona morte.

De zachte ronding van je ogen

De zachte ronding van je ogen
en je verzengende blik, als ik begerig kijk
om niet te kijken moet ik weggaan of vluchten,
weggaan of vluchten, weggaan of vluchten
ik weet niet of ik wil sterven, of ik wil sterven.

Wie rooft nu mijn geluk
ik ga dood, ik aanbid een afkerige diva 
Heb medelijden als ik ooit verbrand en verga,
verbrand en verga, verbrand en verga
Ik zal altijd in tranen leven, in tranen leven

Ach lief, geef me rust
want ik ga waarlijk ten onder en mijn gezicht smelt
De sterke pijl van jouw ogen is mij noodlottig,
is mij noodlottig, is mij noodlottig
Geef mij nu de eeuwige rust, de eeuwige rust.

Occhi dolce e soavi

Occhi dolci e soavi,
Ch’avete del mio afflitto cor le chiavi,
Non mi perseguitate,
Ch’ho gelosia del sol che voi mirate.

Celatemi la luce
Ch’eternamente a pianger mi conduce,
Pur ch’ad altri si cele,
In tenebre vivro lieto e fidele.

Lieflijke zachte ogen

Lieflijke zachte ogen,
die de sleutel bezitten tot mijn gekwelde hart,
achtervolg mij niet,
want ik ben jaloers op de zon die je uitstraalt.

Verberg voor mij het licht,
dat me voor altijd doet lijden,
want voor de anderen verborgen,
zal ik in het duister blij en trouw leven.

Nicolette

Maurice Ravel

Nicolette, à la vesprée,
s’allait promener au pré,
cueillir la paquerette,
la jonquille et le muguet.
Toute sautillante, toute guillerette,
lorgnant ci, là, de tous les côtés.

Rencontra vieux loup grognant
Tout hérissé, l’oeil brillant:
“Hé là! Ma Nicolette,
viens-tu pas chez Mère-Grand?”
A perte d’haleine, s’enfuit Nicolette,
laissant là cornette et socques blancs.

Rencontra page joli,
chausses bleus et pourpoint gris:
“Hé là! Ma Nicolette,
veux-tu pas d’un doux ami?”
Sage, s’en retourna, pauvre Nicolette
très lentement, le coeur bien marri.

Rencontra seigneur chenu,
Tors, laid, puant et ventru:
“Hé là! Ma Nicolette,
veux-tu pas tous ses écus?”
Vite fut en ses bras, bonne Nicolette,
jamais au pré n’est plus revenu.

Nicolette ging, tijdens de vespers
wandelen in de weide,
om madeliefjes te plukken,
sleutelbloemen en lelietjes van dalen,
huppelend en uitdagend
en spiedend naar alle kanten.

Ze zag een oude grommende wolf;
met fonkelende ogen en zijn haren overeind:
“Hé daar, Nicolette,
wil je niet met mij naar je grootje gaan?”
Nicolette vluchtte buiten adem weg
en verloor haar kapje en haar witte klompjes.

Ze trof een aardige jongen
in blauwe broek en grijze kiel:
“Hé daar, Nicolette,
wil je niet mijn liefje zijn?”
Maar de arme Nicolette ging kuis verder,
héél langzaam, met bloedend hart.

Ze ontmoette een grijze heer,
een mismaakte, stinkende, lelijke dikzak:
“Hé daar, Nicolette,
wil je niet al mijn glimmende geld?”
De verstandige Nicolette wierp zich vlug in zijn armen.
Nooit is ze meer naar de weide teruggegaan.

Ne me quitte pas

Jacques Brel

Ne me quitte pas
Il faut oublier
Tout peut s’oublier
Qui s’enfuit déjà
Oublier le temps
Des malentendus
Et le temps perdu
A savoir comment
Oublier ces heures
Qui tuaient parfois
A coups de pourquoi
Le cœur du bonheur
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Moi je t’offrirai
Des perles de pluie
Venues de pays
Où il ne pleut pas
Je creuserai la terre
Jusqu’après ma mort
Pour couvrir ton corps
D’or et de lumière
Je ferai un domaine
Où l’amour sera roi
Où l’amour sera loi
Où tu seras reine
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Ne me quitte pas
Je t’inventerai
Des mots insensés
Que tu comprendras
Je te parlerai
De ces amants-là
Qui ont vu deux fois
Leurs cœurs s’embraser
Je te raconterai
L’histoire de ce roi
Mort de n’avoir pas
Pu te rencontrer
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

On a vu souvent
Rejaillir le feu
D’un ancien volcan
Qu’on croyait trop vieux
Il est paraît-il
Des terres brûlées
Donnant plus de blé
Qu’un meilleur avril
Et quand vient le soir
Pour qu’un ciel flamboie
Le rouge et le noir
Ne s’épousent-ils pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Je ne vais plus pleurer
Je ne vais plus parler
Je me cacherai là
A te regarder
Danser et sourire
Et à t’écouter
Chanter et puis rire
Laisse-moi devenir
L’ombre de ton ombre
L’ombre de ta main
L’ombre de ton chien
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas.

Ga niet weg bij mij, 
ach, vergeet die tijd
vergeet alle strijd
die is echt voorbij
kijk niet achterom
alle misverstaan
tijd verloren aan
steeds die vraag waarom
en vergeet die uren
waarin wij met woorden
ons gelijk plamuren
ons geluk vermoorden,
ga niet weg bij mij!
Ga niet weg bij mij!
Ga niet weg bij mij!
Ga niet weg bij mij!

Kijk wat ik je bied
de parels van regen
uit het stof van de wegen
in woestijngebied.
Ik spit door de grond
tot het eind van mijn tijd
en bedek jouw lijf
met goud en met bont,
ik bouw een paleis
met een liefdesbed
het is jouw paradijs
en jouw wil is wet
ga niet weg bij mij!
Ga niet weg bij mij!
Ga niet weg bij mij!
Ga niet weg bij mij!

Ga niet bij mij weg
ik verzin voor jou
woorden hemelsblauw
jij weet wat ik zeg
luister mijn verhaal
van dat ene paar
zij vonden elkaar
voor de tweede maal
en zo was er eens
een koning zonder vrouw
die stierf omdat hij jou
niet ontmoeten zou,
ga niet weg bij mij!
Ga niet weg bij mij!
Ga niet weg bij mij!
Ga niet weg bij mij!

En bij een vulkaan
die was uitgedoofd
van zijn vuur beroofd
breekt het vuur weer baan  
op geblakerd land
ziet men vaak het graan
heel wat hoger staan
dan ooit voor de brand
maar het hemels vuur
verdwijnt in de nacht
als jij niet meer wacht
in dit avond-uur,
ga niet weg bij mij!
Ga niet weg bij mij!
Ga niet weg bij mij!
Ga niet weg bij mij!

Nee, ik huil niet meer
en ik praat niet meer,
Ik verstop me hier,
kijk naar jouw plezier,
hoe je danst en lacht,
luister door een kier
hoe je zingt heel zacht,
laat mij heel de dag
in jouw schaduw staan…
van je hand alleen…
van je hond alleen…
ga niet weg bij mij!
Ga niet weg bij mij!
Ga niet weg bij mij!
Ga niet weg bij mij!

One moment in time

John Bettis / Albert Hammond

One moment in time

Each day I live
I want to be
A day to give
The best of me
I’m only one
But not alone
My finest day
Is yet unknown

I broke my heart
Fought every gain
To taste the sweet
I face the pain
I rise and fall
Yet through it all
This much remains

I want one moment in time
When I’m more than I thought I could be
When all of my dreams are a heartbeat away
And the answers are all up to me
Give me one moment in time
When I’m racing with destiny
Then in that one moment of time
I will feel
I will feel eternity

I’ve lived to be
The very best
I want it all
No time for less
I’ve laid the plans
Now lay the chance
Here in my hands

Give me one moment in time
When I’m more than I thought I could be
When all of my dreams are a heartbeat away
And the answers are all up to me
Give me one moment in time
When I’m racing with destiny
Then in that one moment of time
I will feel
I will feel eternity

You’re a winner for a lifetime
If you seize that one moment in time
Make it shine

Give me one moment in time
When I’m more than I thought I could be
When all of my dreams are a heartbeat away
And the answers are all up to me
Give me one moment in time
When I’m racing with destiny
Then in that one moment of time
I will be
I will be
I will be free
I will be
I will be free

Eén enkele kans

Ik gaf zo graag
Mijn beste ik
Liefst elke dag
Elk ogenblik
Ik ben slechts één
Maar niet alleen
Mijn ware naam
Is brekebeen

Mijn hart dat brak
Alles ging stuk
Ik was een wrak
Vond geen geluk
Maar ik zet door
Ik ga ervoor
Hou voet bij stuk

Ik wil één enkele kans
Om te stralen zoals nooit tevoor
Mijn dromen die worden dan eindelijk waar
En ik vind weer het zekere spoor
Geef me één enkele kans
Om te winnen in deze strijd
Want door één enkele kans
Geef je mij
Geef je mij onsterf’lijkheid

Ik deed mijn best
Met veel gezwoeg
Alleen de winst
Was goed genoeg
Stond onderaan
En wist precies
Hoe het zou gaan

Geef me één enkele kans
Om te stralen zoals nooit tevoor
Mijn dromen die worden dan eindelijk waar
En ik vind weer het zekere spoor
Geef me één enkele kans
Om te winnen in deze strijd
Want door één enkele kans
Geef je mij
Geef je mij onsterf’lijkheid

En je leven krijgt opnieuw glans
Want je grijpt die eenmalige kans
Stralenkrans

Geef me één enkele kans
Om te stralen zoals nooit tevoor
Mijn dromen die worden dan eindelijk waar
En ik vind weer het zekere spoor
Geef mij één enkele kans
Om te winnen in deze strijd
Want door één enkele kans
Voel ik mij
Voel ik mij
Voorgoed bevrijd
Voel ik mij
Voorgoed bevrijd

The desire for hermitage

Anon 8th-9th century, Samuel Barber

The desire for hermitage

Ah! To be all alone in a little cell
With nobody near me;
Beloved that pilgrimage before the last pilgrimage to death
Singing the passing hours to cloudy Heaven;
Feeding upon dry bread and water from the cold spring
That will be an end to evil when I am alone
In a lovely little corner among tombs
Far from the houses of the great
Ah! To be all alone in a little cell, to be alone, all alone:
Alone I came into the world
Alone I shall go from it.

Het verlangen naar kluizenaarschap

Ach! Helemaal alleen te zijn in een kleine cel
Met niemand in de buurt;
Die geliefde bedevaart voor de laatste reis naar de dood
De laatste uren zingend tot de bewolkte hemel;
Op droog brood en koud water uit de bron
Dat zal het einde zijn van het kwaad als ik alleen ben
In een lief klein hoekje tussen graven
Ver van de huizen van de machtigen
Ach! Helemaal alleen te zijn in een kleine cel, alleen te zijn, helemaal alleen:
Alleen kwam ik ter wereld
Alleen zal ik heengaan.

Love’s Caution

William Henry Davies, Samuel Barber

Love’s Caution

Tell them, when you are home again,
How warm the air was now;
How silent were the birds and leaves,
And of the moon’s full glow;
And how we saw afar
A falling star:
It was a tear of pure delight
Ran down the face of Heaven this happy night.

Our kisses are but love in flower,
Until that greater time
When, gathering strength, those flowers take wing,
And Love can reach his prime.
And now, my heart’s delight,
Good night, good night;
Give me the last sweet kiss —
But do not breathe at home one word of this!

Liefdesalarm

Vertel ze, als je weer thuis komt,
Hoe warm de avondlucht nog was;
Hoe stil de vogels en het blad,
En over de volle maan;
En hoe we zagen, heel ver
een vallende ster:
Van puur genot viel er een traan
Op deze gouden avond langs de hemelbaan. 

Onze kussen zijn slechts liefde in bloei,
Tot dat grootse omslagpunt
Wanneer deze bloemen, verrijkt, vleugels krijgen,
En de liefde bereikt haar hoogtepunt.
En nu, mijn hartendief,
Goedenacht, goedenacht mijn lief;
Geef je laatste zoete kus aan mij —
Maar praat thuis hierover je mond niet voorbij! 

Sleep now

James Joyce, Samuel Barber

Sleep now, O sleep now,
O you unquiet heart!
A voice crying “Sleep now”
Is heard in my heart.

The voice of the winter
Is heard at the door.
O sleep, for the winter
Is crying “Sleep no more.”

My kiss will give peace now
And quiet to your heart –
Sleep on in peace now,
O you unquiet heart!

Slaap nu, O slaap nu,
O jij rusteloos hart!
Een stem die roept “Slaap nu”
Hoor ik in mijn hart.

De stem van de winter
Hoor ik buiten weer.
O slaap, want de winter
Roept “Slaap niet meer”

Mijn kus geeft je vrede nu
En rust voor je hart-
Slaap door in vrede nu,
O jij rusteloos hart!