Degli occhi Il dolce giro ——– Occhi dolce e soavi

Luca Marenzio

Degli occhi Il dolce giro

Degli occhi il dolce giro
E’l guardo ond’ardo s’io miro sospiro
E s’io no’l miro partir o fuggire,
partir o fuggire, partir o fuggire
Non so voglio morire, voglio morire.

Di gioia or chi mi priva
Ch’io moro, adoro, una Diva ch’è schiva
Pietà omai se non ch’ardendo e struggendo,
ch’ardendo e struggendo, ch’ardendo e struggendo
Vivrò sempre e piangendo, sempre e piangendo.

Amor deh, dammi pace
Ch’invero io pero e la face mi sface
O da gli occhi col dardo forte in sorte,
dardo forte in sorte, dardo forte in sorte
Ormai mi dona morte, mi dona morte.

De zachte ronding van je ogen

De zachte ronding van je ogen
en je verzengende blik, als ik begerig kijk
om niet te kijken moet ik weggaan of vluchten, weggaan of vluchten, weggaan of vluchten
ik weet niet of ik wil sterven, of ik wil sterven.

Wie rooft nu mijn geluk
ik ga dood, ik aanbid een afkerige diva 
Heb medelijden als ik ooit verbrand en verga, verbrand en verga, verbrand en verga
Ik zal altijd in tranen leven, in tranen leven

Ach lief, geef me rust
want ik ga waarlijk ten onder en mijn gezicht smelt
De sterke pijl van jouw ogen is mij noodlottig,
is mij noodlottig, is mij noodlottig
Geef mij nu de eeuwige rust, de eeuwige rust.

Occhi dolce e soavi

Occhi dolci e soavi,
Ch’avete del mio afflitto cor le chiavi,
Non mi perseguitate,
Ch’ho gelosia del sol che voi mirate.

Celatemi la luce
Ch’eternamente a pianger mi conduce,
Pur ch’ad altri si cele,
In tenebre vivro lieto e fidele.

Lieflijke zachte ogen

Lieflijke zachte ogen,
die de sleutel bezitten tot mijn gekwelde hart,
achtervolg mij niet,
want ik ben jaloers op de zon die je uitstraalt.

Verberg voor mij het licht,
dat me voor altijd doet lijden,
want voor de anderen verborgen,
zal ik in het duister blij en trouw leven.

Ne me quitte pas

Jacques Brel

Ne me quitte pas

Ne me quitte pas
Il faut oublier
Tout peut s’oublier
Qui s’enfuit déjà
Oublier le temps
Des malentendus
Et le temps perdu
A savoir comment
Oublier ces heures
Qui tuaient parfois
A coups de pourquoi
Le cœur du bonheur
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Moi je t’offrirai
Des perles de pluie
Venues de pays
Où il ne pleut pas
Je creuserai la terre
Jusqu’après ma mort
Pour couvrir ton corps
D’or et de lumière
Je ferai un domaine
Où l’amour sera roi
Où l’amour sera loi
Où tu seras reine
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Ne me quitte pas
Je t’inventerai
Des mots insensés
Que tu comprendras
Je te parlerai
De ces amants-là
Qui ont vu deux fois
Leurs cœurs s’embraser
Je te raconterai
L’histoire de ce roi
Mort de n’avoir pas
Pu te rencontrer
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Ne me quitte pas
On a vu souvent
Rejaillir le feu
D’un ancien volcan
Qu’on croyait trop vieux
Il est paraît-il
Des terres brûlées
Donnant plus de blé
Qu’un meilleur avril
Et quand vient le soir
Pour qu’un ciel flamboie
Le rouge et le noir
Ne s’épousent-ils pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Je ne vais plus pleurer
Je ne vais plus parler
Je me cacherai là
A te regarder
Danser et sourire
Et à t’écouter
Chanter et puis rire
Laisse-moi devenir
L’ombre de ton ombre
L’ombre de ta main
L’ombre de ton chien
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas.

Toe verlaat me niet

Toe verlaat me niet
ach, vergeet de strijd
vergeet heel die tijd
en al dat verdriet
kijk niet achterom
alle misverstaan
tijd verloren aan
steeds die vraag waarom
en vergeet die uren
waarin wij met woorden
ons geluk verzuren
ons geluk vermoorden
Ach, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet

Kijk wat ik je bied
de parels van regen
uit stof van de wegen
in woestijngebied.
Ik spit door de grond
tot het eind van mijn tijd
en ik bedek jouw lijf
met goud en met bont
Ik sticht een gebied
waar men liefde leert
waar liefde regeert
waar jouw wil geschiedt,
Ach, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet

Ga niet bij me weg
ik verzin heel gauw
nieuwe taal voor jou
jij weet wat ik zeg
en hoor mijn verhaal
van dat ene paar
voor de tweede maal
vinden zij elkaar
ik vertel je van
‘n koning zonder vrouw
die sterft omdat hij jou
niet ontmoeten kan
Toe, verlaat me niet!
Ach, verlaat me niet!
Nee, verlaat me niet,
…verlaat me niet!

Toe, verlaat me niet
Want vaak onverwacht
wakkert vuur weer aan
van een oude vulkaan
na een lange nacht
en op geblakerd land
ziet men vaak het graan
heel wat hoger staan
dan ooit voor de brand
maar het hemels vuur
verdwijnt in de nacht
als jij niet meer wacht
op dit avond-uur,
Ach, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet

Nee, ik huil niet meer
en ik praat niet meer,
Ik verschuil me hier,
kijken hoe je lacht
horen hoe je praat
weten hoe je zacht
door de kamer gaat
ik wil, als het mag
in jouw schaduw staan
de schaduw van je jaren
de schaduw van al je bezwaren
Ach, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet
Toe, verlaat me niet

One moment in time

John Bettis / Albert Hammond

One moment in time

Each day I live
I want to be
A day to give
The best of me
I’m only one
But not alone
My finest day
Is yet unknown

I broke my heart
Fought every gain
To taste the sweet
I face the pain
I rise and fall
Yet through it all
This much remains

I want one moment in time
When I’m more than I thought I could be
When all of my dreams are a heartbeat away
And the answers are all up to me
Give me one moment in time
When I’m racing with destiny
Then in that one moment of time
I will feel
I will feel eternity

I’ve lived to be
The very best
I want it all
No time for less
I’ve laid the plans
Now lay the chance
Here in my hands

Give me one moment in time
When I’m more than I thought I could be
When all of my dreams are a heartbeat away
And the answers are all up to me
Give me one moment in time
When I’m racing with destiny
Then in that one moment of time
I will feel
I will feel eternity

You’re a winner for a lifetime
If you seize that one moment in time
Make it shine

Give me one moment in time
When I’m more than I thought I could be
When all of my dreams are a heartbeat away
And the answers are all up to me
Give me one moment in time
When I’m racing with destiny
Then in that one moment of time
I will be
I will be
I will be free
I will be
I will be free

Eén enkele kans

Ik gaf zo graag
Mijn beste ik
Liefst elke dag
Elk ogenblik
Ik ben slechts één
Maar niet alleen
Mijn ware naam
Is brekebeen

Mijn hart dat brak
Alles ging stuk
Ik was een wrak
Vond geen geluk
Maar ik zet door
Ik ga ervoor
Hou voet bij stuk

Ik wil één enkele kans
Om te stralen zoals nooit tevoor
Mijn dromen die worden dan eindelijk waar
En ik vind weer het zekere spoor
Geef me één enkele kans
Om te winnen in deze strijd
Want door één enkele kans
Geef je mij
Geef je mij onsterf’lijkheid

Ik deed mijn best
Met veel gezwoeg
Alleen de winst
Was goed genoeg
Stond onderaan
En wist precies
Hoe het zou gaan

Geef me één enkele kans
Om te stralen zoals nooit tevoor
Mijn dromen die worden dan eindelijk waar
En ik vind weer het zekere spoor
Geef me één enkele kans
Om te winnen in deze strijd
Want door één enkele kans
Geef je mij
Geef je mij onsterf’lijkheid

En je leven krijgt opnieuw glans
Want je grijpt die eenmalige kans
Stralenkrans

Geef me één enkele kans
Om te stralen zoals nooit tevoor
Mijn dromen die worden dan eindelijk waar
En ik vind weer het zekere spoor
Geef mij één enkele kans
Om te winnen in deze strijd
Want door één enkele kans
Voel ik mij
Voel ik mij
Voorgoed bevrijd
Voel ik mij
Voorgoed bevrijd

The desire for hermitage

Anon 8th-9th century, Samuel Barber

The desire for hermitage

Ah! To be all alone in a little cell
With nobody near me;
Beloved that pilgrimage before the last pilgrimage to death
Singing the passing hours to cloudy Heaven;
Feeding upon dry bread and water from the cold spring
That will be an end to evil when I am alone
In a lovely little corner among tombs
Far from the houses of the great
Ah! To be all alone in a little cell, to be alone, all alone:
Alone I came into the world
Alone I shall go from it.

Het verlangen naar kluizenaarschap

Ach! Helemaal alleen te zijn in een kleine cel
Met niemand in de buurt;
Die geliefde bedevaart voor de laatste reis naar de dood
De laatste uren zingend tot de bewolkte hemel;
Op droog brood en koud water uit de bron
Dat zal het einde zijn van het kwaad als ik alleen ben
In een lief klein hoekje tussen graven
Ver van de huizen van de machtigen
Ach! Helemaal alleen te zijn in een kleine cel, alleen te zijn, helemaal alleen:
Alleen kwam ik ter wereld
Alleen zal ik heengaan.

Love’s Caution

William Henry Davies, Samuel Barber

Love’s Caution

Tell them, when you are home again,
How warm the air was now;
How silent were the birds and leaves,
And of the moon’s full glow;
And how we saw afar
A falling star:
It was a tear of pure delight
Ran down the face of Heaven this happy night.

Our kisses are but love in flower,
Until that greater time
When, gathering strength, those flowers take wing,
And Love can reach his prime.
And now, my heart’s delight,
Good night, good night;
Give me the last sweet kiss —
But do not breathe at home one word of this!

Liefdesalarm

Vertel ze, als je weer thuis komt,
Hoe warm de avondlucht nog was;
Hoe stil de vogels en het blad,
En over de volle maan;
En hoe we zagen, heel ver
een vallende ster:
Van puur genot viel er een traan
Op deze gouden avond langs de hemelbaan. 

Onze kussen zijn slechts liefde in bloei,
Tot dat grootse omslagpunt
Wanneer deze bloemen, verrijkt, vleugels krijgen,
En de liefde bereikt haar hoogtepunt.
En nu, mijn hartendief,
Goedenacht, goedenacht mijn lief;
Geef je laatste zoete kus aan mij —
Maar praat thuis hierover je mond niet voorbij! 

Sleep now

James Joyce, Samuel Barber

Sleep now

Sleep now, O sleep now,
O you unquiet heart!
A voice crying “Sleep now”
Is heard in my heart.

The voice of the winter
Is heard at the door.
O sleep, for the winter
Is crying “Sleep no more.”

My kiss will give peace now
And quiet to your heart –
Sleep on in peace now,
O you unquiet heart!

Slaap nu

Slaap nu, O slaap nu,
O jij rusteloos hart!
Een stem die roept “Slaap nu”
Hoor ik in mijn hart.

De stem van de winter
Hoor ik buiten weer.
O slaap, want de winter
Roept “Slaap niet meer”

Mijn kus geeft je vrede nu
En rust voor je hart-
Slaap door in vrede nu,
O jij rusteloos hart!

Rain has fallen

James Joyce, Samuel Barber

Rain has fallen

Rain has fallen all the day.
O come among the laden trees:
The leaves lie thick upon the way
Of memories.

Staying a little by the way
Of memories shall we depart.
Come, my beloved, where I may
Speak to your heart.

Het regent al

Het regent al de hele dag.
O kom onder de zware bomen:
Het blad op de weg legt beslag
op geheugendromen.

Een beetje samen teruggedacht
aan herinneringen gaan we heen.
Kom, mijn lief, dan spreek ik zacht
tot jouw hart alleen.

Sure on this shining night

James Agee, Samuel Barber, Morten Lauridsen

De tekst van ‘Sure on this shining night’ is een gedeelte uit het gedicht ‘Description of Elysium’. Vooraf gaan vijf coupletten over het prachtige Elysium, dat echter onbereikbaar is. Erna nog vier coupletten met pijn en kou.

Sure on this shining night

Sure on this shining night
Of star-made shadows round,
Kindness must watch for me
This side the ground.

The late year lies down the north.
All is healed, all is health.
High summer holds the earth.
Hearts all whole.

Sure on this shining night I weep for wonder
wand’ring far
alone
Of shadows on the stars.

In deze schitterende nacht

In deze schitterende nacht,
als sterren schaduwen maken rondom,
waakt goedheid beslist over mij
hier op de aarde.

Het voorbije jaar ligt noordwaarts.
Alles is geheeld, alles is gezond.
Hoogzomer houdt de aarde in haar greep.
Alle harten vervuld.

Zeker in deze schitterende nacht ween ik om het wonder,
en dwaal ik ver af
alleen
van schaduwen in de sterrenhemel.

The daisies

James Stephens, Samuel Barber

The daisies

In the scented bud of the morning O
When the windy grass went rippling far!
I saw my dear one walking slow
In the field where the daisies are.

We did not laugh, and we did not speak,
As we wandered happ’ly, to and fro,
I kissed my dear on either cheek,
In the bud of the morning O!

A lark sang up, from the breezy land;
A lark sang down, from a cloud afar;
As she and I went, hand in hand,
In the field where the daisies are.

De madeliefjes

In de zoete kiem van de ochtend O,
Het bloemrijk gras golfd’ af en aan!
Zag ik mijn lief, wat een kado,
In het veld waar de liefjes staan.

We lachten niet, en we zwegen zoet,
En we scharrelden wat in het stro,
Ik kust’ mijn lief als minnegroet,
In de kiem van de ochtend O!

Een leeuw’rik zong, op het frisse land;
Een leeuw’rik zong, uit een wolk vandaan;
En zij en ik steeds hand in hand,
In het veld waar de liefjes staan.

Raíz salvaje

Juana de Ibarbourou

Raíz salvaje 

Me ha quedado clavada en los ojos
la visión de ese carro de trigo
que cruzó rechinante y pesado
sembrando de espigas el recto camino.

¡No pretendas ahora que ría!
¡Tú no sabes en qué hondos recuerdos
estoy abstraída!

Desde el fondo del alma me sube
un sabor de pitanga a los labios.
Tiene aún mi epidermis morena
no sé qué fragancias de trigo emparvado.

¡Ay, quisiera llevarte conmigo
a dormir una noche en el campo
y en tus brazos pasar hasta el día
bajo el techo alocado de un árbol!

Soy la misma muchacha salvaje
que hace años trajiste a tu lado.

Wilde wortels

In mijn ogen staat het beeld gekerfd
van die boerenkar geladen met graan
die krakend en zwaar de weg overstak
en met aren bezaaide in het voorbijgaan.

Verwacht nu niet dat ik ga lachen!
Jij weet niet half welke diepe herinneringen
ik heb teruggedacht!  

Van de bodem van mijn ziel glippen
de smaken van pitanga naar mijn lippen.
Mijn gebruinde huid ruikt zelfs stilaan
naar weet ik welke geuren van hopen graan.

Ach, het liefst nam ik je mee
om een nacht in het veld te slapen met z’n twee
en in jouw armen te liggen tot de zon op zal gaan
onder het gastvrije dak van een plataan!

Ik ben nog steeds het wilde meisje
dat je jaren geleden meevoerde aan je zijde.