Pavane

Gabriel Fauré

Pavane

Femmes
C’est Lindor! c’est Tircis!
c’est tous nos vainqueurs!
Hommes
C’est Myrtil! c’est Lydé!
les reines de nos cœurs !
Femmes
Comme ils sont provocants,
comme ils sont fiers toujours!
Tous
Comme on ose régner
sur nos sorts et nos jours!
Hommes
Faites attention!
Observez la mesure!
Femmes
Ô la mortelle injure!
Hommes
La cadence est moins lente!
Et la chute plus sûre!
Femmes
Nous rabattrons bien leurs caquets!
Hommes
Nous serons bientôt leurs laquais
Femmes (Hommes)
Qu’ils sont laids! (Chers minois!)
Qu’ils sont fols! (Airs coquets!)
Hommes
Et c’est toujours de même!
Et c’est ainsi toujours!
Tous
On s’adore! on se hait!
on maudit ses amours!
Hommes
Adieu Myrtil! Églé! Chloé!
Demons moqueurs!
Femmes
Adieu donc et bons jours
aux tyrans de nos cœurs!
Tous
Et bons jours!

Pavane

Vrouwen
Kijk, daar is Lindor! Daar is Tircis!
Onze grote veroveraars!
Mannen
Kijk Myrtil! En Lydia!
Onze hartedieven!
Vrouwen
Kijk hoe ze ons uitdagen,
Met hun eeuwige trots! 
Allen
Hoe durven ze over ons lot en
onze dagen te beschikken!
Mannen
Dames, opletten!
Blijf in de maat!
Vrouwen
Wat een dodelijke belediging!
Mannen
Het ritme is vlugger!
Ze zullen zeker voor ons vallen!
Vrouwen
We krijgen ze wel stil!
Mannen
We zullen snel hun slaven zijn!
Vrouwen (Mannen)
Wat zijn ze lelijk! (Aardige lief gezichtje)
Wat een stumpers! (En zo koket!)
Mannen
Altijd hetzelfde liedje!
Zal altijd zo blijven!
Allen
We houden van elkaar, we haten elkaar!
We verwensen onze geliefden!
Mannen
Vaarwel, Myrtil, Eglé, Chloé,
Jullie spottende duivelskinderen!
Vrouwen
Vaarwel dan, en tot ziens
Onze kwelgeesten!
Allen
Tot ziens!

Les Djinns

Victor Hugo / Gabriel Fauré

Les Djinns

Murs, ville,
Et port,
Asile
De mort,
Mer grise
Où brise
La brise,
Tout dort.

Dans la plaine
Naît un bruit.
C’est l’haleine
De la nuit.
Elle brame
Comme une âme
Qu’une flamme
Toujours suit !

La voix plus haute
Semble un grelot.
D’un nain qui saute
C’est le galop.
Il fuit, s’élance,
Puis en cadence
Sur un pied danse
Au bout d’un flot.

La rumeur approche.
L’écho la redit.
C’est comme la cloche
D’un couvent maudit ;
Comme un bruit de foule,
Qui tonne et qui roule,
Et tantôt s’écroule,
Et tantôt grandit, 

Dieu ! la voix sépulcrale
Des Djinns !… Quel bruit ils font !
Fuyons sous la spirale
De l’escalier profond.
Déjà s’éteint ma lampe,
Et l’ombre de la rampe,
Qui le long du mur rampe,
Monte jusqu’au plafond.

Cris de l’enfer ! voix qui hurle et qui pleure !
L’horrible essaim, poussé par l’aquilon,
Sans doute, ô ciel ! s’abat sur ma demeure.
Le mur fléchit sous le noir bataillon.
La maison crie et chancelle penchée,
Et l’on dirait que, du sol arrachée,
Ainsi qu’il chasse une feuille séchée,
Le vent la roule avec leur tourbillon !

Prophète ! si ta main me sauve
De ces impurs démons des soirs,
J’irai prosterner mon front chauve
Devant tes sacrés encensoirs !
Fais que sur ces portes fidèles
Meure leur souffle d’étincelles,
Et qu’en vain l’ongle de leurs ailes
Grince et crie à ces vitraux noirs !

De leurs ailes lointaines
Le battement décroît,
Si confus dans les plaines,
Si faible, que l’on croit
Ouïr la sauterelle
Crier d’une voix grêle,
Ou pétiller la grêle
Sur le plomb d’un vieux toit.

Les Djinns funèbres,
Fils du trépas,
Dans les ténèbres
Pressent leurs pas ;
Leur essaim gronde :
Ainsi, profonde,
Murmure une onde
Qu’on ne voit pas.

Ce bruit vague
Qui s’endort,
C’est la vague
Sur le bord ;
C’est la plainte,
Presque éteinte,
D’une sainte
Pour un mort.

On doute
La nuit…
J’écoute : –
Tout fuit,
Tout passe
L’espace
Efface
Le bruit.

De geesten

Muren, stadspoort,
vissersvloot,
toevluchtsoord
van de dood,
zware lucht
het gerucht
op de vlucht.
morgenrood.

Op het land
een jammerklacht.
Het is de adem
van de nacht.
Heel bedeesd
als een geest
bevreesd
voor de jacht!

de sterkste stroom
klinkt als geklop.
Het is de galop
van een springende gnoom.
Hij ontsnapt, grijpt zijn kans,
doet dan in cadans
op één been een dans
op de top van een boom.

Het geluid nadert snel
de echo komt nabij.
Het klinkt als de bel
van een vervloekte abdij;
Als het geluid van een horde,
die donderde en morde
nu eens meer orde,
dan weer razernij.

Mijn God, die bulderende grafgebeden
van de geesten! Wat een reuzenklap!
Laten we vluchten onder de treden
van de diepe trap.
Reeds dooft mijn licht,
de schaduw verdicht,
-de muur raakt uit het zicht-,
en kruipt omhoog tot de kap.

Gekrijs uit de hel! stem die loeit en kermt!
De horrorzwerm, gedreven door ijzige wind,
O hemel, is over mijn huis uitgezwermd.
Het zwarte leger buigt het gebint.
Het huis schreeuwt en wankelt en knakt.
Je zou zeggen, van de grond af beetgepakt,
rondgeblazen en neergekwakt,
als een dor blaadje door de wind!

Profeet! Als jouw hand me redt
van deze donkere duivels op hun oorlogspad,
dan kniel ik blootshoofds in gebed
voor jouw heilig wierookvat!
Maak dat zij voor deze trouwe deuren
hun vonkenstrooiende adem zullen betreuren,
en dat hun scherpe klauwen zullen scheuren
zonder te krabben en krassen in deze dodenstad!

Van hun verre vleugelslag
neemt het klapwieken af op den duur,
verspreidt zich als een rouwbeklag,
verzwakt als een smeulend vuur,
men denkt een sprinkhaan te horen,
het zachtschrille geluid in de oren,
of de regen tot hagel bevroren
op het lood van een heel oude schuur.

De geesten van het graf,
zonen van de dood,
versnellen hun draf
in hun duistere nood;
Hun monsterverbond
dat de diepten terugvond
ruisende bron in de grond
die onzichtbaar ontsproot.

Dit nietige gevaar
wordt gesust
het is een baar
op de kust;
het is een klacht,
nog heel zacht,
een heilige bracht
eeuwige rust.

Gefluister
windstil
luister:
nihil…
alles gaat
inderdaad
ruimte staat
stil.

Cantique de Jean Racine

Gabriel Fauré

Cantique de Jean Racine

Verbe égal au Très-Haut notre unique espérance,
Jour éternel de la terre et des cieux
De la paisible nuit nous rompons le silence,
Divin Sauveur, jette sur nous les yeux,

Répands sur nous le feu de ta grâce puissante,
Que tout l’enfer fuie au son de ta voix,
Dissipe le sommeil d’une âme languissante
Qui la conduit à l’oubli de tes lois!

O Christ sois favorable à ce peuple fidèle,
Pour te bénir maintenant rassemblé;
Reçois les chants qu’il offre à ta gloire immortelle,
Et de tes dons qu’il retourne comblé.

Lofzang van Jean Racine

Woord van de Allerhoogste, ons enige verlangen,
O eeuwig licht van aarde, hemel en heelal,
In de vredige nacht komen wij met gezangen,
Goddelijke Heiland, richt uw oog op ons al.

Ontbrand in ons uw heilige vuur,
Dat heel de onderwereld wijkt voor uw woord,
Wek de smachtende ziel op ‘t juiste uur
Dat hij zich niet verslaapt en uw wet heeft gehoord.

O Christus wees uw trouwe volk gunstig gezind
Wij zijn hier vandaag bijeen om u te eren;
Ontvang ons gezang voor uw eeuwig bewind,
Dat het vol van uw gaven terug moge keren.

Zingbare hertaling

Bovenstaande vertaling van de Cantique heb ik heel lang geleden gemaakt. Nu kreeg ik een verzoek om een zingbare vertaling te maken. Dat stelt meer eisen aan het ritme en het aantal lettergrepen, waardoor een nog iets vrijere vertaling ontstaat, die precies past in de melodie van Fauré.

Cantique de Jean Racine

Verbe égal au Très-Haut notre unique espérance,
Jour éternel de la terre et des cieux
De la paisible nuit nous rompons le silence,
Divin Sauveur, jette sur nous les yeux.

Répands sur nous le feu de ta grâce puissante,
Que tout l’enfer fuie au son de ta voix,
Dissipe le sommeil d’une âme languissante
Qui la conduit à l’oubli de tes lois!

O Christ sois favorable à ce peuple fidèle,
Pour te bénir maintenant rassemblé;
Reçois les chants qu’il offre à ta gloire immortelle,
Et de tes dons qu’il retourne comblé.

Lofzang van Jean Racine

Woord van nu en altijd, ons enige verlangen,
Het eeuwig licht van het ganse heelal,
In de vredige nacht komen wij met gezangen:
O Heiland groot, aanschouw ons bovenal.

Ontbrand in ons het vuur, omdat wij op U wachten,
Sla heel de hel voor uw stem op de vlucht;
Verstoor de slaap van hen, die vurig naar U smachten,
Die hen verleidt te vergeten uw tucht!

O Christus wees genadig voor ‘t volk dat trouw belijdt,
Nu bij elkaar in gezangen gehuld;
Ontvang hun lof en dank voor uw eeuwige wijsheid,
En mag uw volk van U worden vervuld.